This article analyzes the contribution of Mahmoud ibn Umar al-Zamakhshari’s famous tafsir, "Al-Kashshaf," to the development of the Arabic language and the sciences of eloquence (balagha). It highlights the author’s mastery in revealing the rhetorical inimitability (i’jaz) and subtle meanings of Quranic verses. The article explains the author’s methodology based on the sciences of "ma'ani" (meanings) and "bayan" (exposition), detailing the extensive influence of this work on subsequent Quranic commentaries, particularly its role as a primary source for linguistic analysis. Furthermore, the unique features of the work in the fields of linguistics, grammar (nahw), and literature are explored, along with its impact on the works of later mufassirs such as al-Baydawi and al-Nasafi.

Zamakhshari,

Ибн Халликон, Аҳмад ибн Муҳаммад, Вафайот ал-аъён ва анбо абно аз-замон, Иҳсон Аббос таҳрири остида, Дар Содир, Байрут, 2-нашр, 1978 й., 5/168.

Суютий, Жалолиддин, Буғят ал-вуъот фи табақот ал-луғавиййин ван-нуҳот, Муҳаммад Абул Фазл Иброҳим таҳрири остида, Дар ал-Фикр, Байрут, 2/279.

Заҳабий, Шамсиддин Муҳаммад ибн Аҳмад, Сияр аълом ан-нубало, Шуайб Арнаут ва бошқалар таҳрири остида, Муассасат ар-Рисола, Байрут, 11-нашр, 1996 й., 20/151.

Субкий, Тожиддин, Табақот аш-шофиъийя ал-кубро, Маҳмуд Муҳаммад Таноҳий таҳрири остида, Дор Ҳажр, Қоҳира, 2-нашр, 1992 й., 6/191.

Замахшарий, Ал-Кашшоф, Муаллифнинг маъони ва баён илмлари ҳақидаги муқаддимаси, 1/36.

Суютий, Жалолиддин, Навоҳид ал-абкор ва шаворид ал-афкор фи улум ал-балоға ва асрор ал-иъжоз, Аҳмад Али Атийя таҳрири остида, Дар ал-Кутуб ал-Илмия, Байрут, 1-нашр, 2004 й., 1/87.

Байзовий, Абдуллоҳ ибн Умар, Анвор ат-танзил ва асрор ат-таъвил, Дор Иҳё ат-Турос ал-Арабий, Байрут, 1/7.

Насафий, Абдуллоҳ ибн Аҳмад, Мадорик ат-танзил ва ҳақоиқ ат-таъвил, Дор ал-Калим ат-Таййиб, Дамашқ, 1998 й., 1/9.